امامت درقرآن ازجایگاه رفیع وبلندی برخورداراست وازآیات هدایت قران بدست میآید که مقام امامت ازمقام نبوت بالاترمی باشد زیرا خداوند حضرت ابراهیم (ع) رابعدازآنکه دارای مقام نبوت ورسالت بود مورد آزمون های ویژه ای قرارداد وهنگامیکه ازهمه آزمایشات سربلند بیرون آمد اورابه امامت برگزید
![]()
امامت از نظرخداوند جایگاه ویژه ای دارد،وکسی شایستگی این منصب راپیدامی کند که الف- ازنظر ذات و فطرت و خلقت برجستگى داشته، و طهارت و صفاء و نورانیّت و استعداد مخصوصى در وجود او باشد.
ب- از جهت مجاهدات نفسانى قلبى و أعمال ظاهرى و رفتار و گفتار و اطاعت و عبودیّت در حدّ تمام باشد.
ج - انتخاب و تعیین او صد در صد باید از جانب خداوند متعال باشد.
و كسیكه در باره خود از ستمكارى و تجاوز خوددارى نمى كند: هیچگونه مورد اطمینان نبوده، و بحقوق دیگران نیز تجاوز كرده، و سزاوار پیشوایى و امامت نخواهد بود.
![]()
"خداشناسی"...
ما را در سایت "خداشناسی" دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 169